وضعیت تیم‌های ایتالیایی؛ ولخرج اما همچنان ناکام

0 35

فوتبال ایتالیا درحالی که در تلاش است تا دوباره روی پای خود بایستد، میزان پول صرف شده برای نقل‌وانتقالات خود را افزایش داده است.

به گزارش خبرنگار سرخ نیوز، فوتبال ایتالیا همچنان در تلاش است تا دوباره روی پای خود بایستد. در حالی که میزان پول صرف شده برای نقل‌وانتقالات افزایش یافته به نحوی که سری آ دومین لیگ پرهزینه تابستان امسال پس از لیگ برتر بود و بازی‌ها در لیگ لذت‌بخش هستند، اما نتایج در اروپا با آن چیزی که مورد نظر است، فاصله زیادی دارد. ناکامی در صعود به جام‌جهانی 2022 باعث شد تا قهرمانی ایتالیا در یورو 2020 و قهرمانی رم در لیگ کنفرانس اروپا محو شود و ناکافی به نظر بیاید.

از سال 2010 که اینتر سه‌گانه قهرمانی اروپا را بدست آورد، هیچ تیم ایتالیایی دیگری نتوانسته فاتح لیگ قهرمانان اروپا شود. از آن زمان یوونتوس در هر دو فینال لیگ قهرمانان اروپا شکست خورده و اینتر هم نتوانست در فینال لیگ اروپا به برتری برسد. حالا دوباره تیم‌های ایتالیایی فصل جدید رقابت‌های باشگاهی اروپایی را به بدترین شکل ممکن شروع کرده‌اند. یوونتوس و اینتر به ترتیب مقابل بایرن مونیخ و پاری‌سن‌ژرمن شکست خوردند و ناپولی و لاتزیو توانستند به پیروزی برسند.

بیشتر بخوانید:  نفت مسجد سلیمان 1- پرسپولیس 2/ کامبک سرخ ها با درخشش لوکادیا

تیم ملی ایتالیا

یک مشکل حیاتی

آریگو ساکی چند ماه قبل گفته بود ” آنچه در مقابل مقدونیه در مرحله پلی‌آف جام‌ جهانی اتفاق افتاد، همان چیزی است که 12 سال در مورد باشگاه‌های ایتالیایی در حال رخ دادن است. ما از سال 2010 در اروپا قهرمان نشده‌ایم، قهرمانی یورو یک استثنای بزرگ بود. ما به خرید بازیکنان خارجی برای باشگاه‌ها ادامه می‌دهیم و تیم‌های جوانان ما پر از بازیکنان خارجی است.”

آریگو ساکی
آریگو ساکی

با اینکه تیم‌های ملی رده پایه ایتالیا تقریباً در همه مسابقات بین‌المللی مهم حضور دارند اما به ندرت بازیکنی را می‌بینیم که توانسته باشد به درستی مسیر گذار به تیم ملی بزرگسالان را پیموده باشد و تیم ملی بزرگسالان خالی از بازیکنان جوانی است که تجربه بازی ملی در سطوح پایین‌تر را دارند. البته استثناهایی وجود دارد اما انتقال یک بازیکن از سطح جوانان به تیم ملی بزرگسالان تقریباً غیرمعمول است.

تنها چند بازیکن از رده ملی جوانان مانند داوید کالابریا، فابیو میرتی، نیکولا زالوسکی یا کالب اکولی هستند که در تیم‌های باشگاهی مطرح ایتالیا بازی می‌کنند و باقی بازیکنان ملی‌پوش در دسته‌های پایین‌تر فعالیت دارند.

بیشتر بخوانید:  ننکا: پرسپولیس را بخاطر هواداران بی شمارش انتخاب کردم

ورزشگاه‌هایی از جنس قرن بیستم

ایتالیا درخواست میزبانی یورو 2032 را ارائه داده اما الکساندر چفرین، رئیس یوفا این کشور را با واقعیت‌هایش روبرو کرده است. “یورو 2032؟ ایتالیا ورزشگاهی ندارد که بتواند فینال لیگ قهرمانان اروپا را میزبانی کند. ورزشگاه یوونتوس یا استادیوم اودینزه تنها برای فینال لیگ اروپا مناسب هستند. برای بقیه رقابت‌ها میزبانی در این ورزشگاه‌ها غیرممکن است.” در سری‌ آ تنها یوونتوس، اودینزه، آتالانتا و ساسولو ورزشگاه‌های اختصاصی دارند و هرزمان که نیاز به تغییر زیرساخت داشته باشند، رویه‌های بوروکراتیک پایان‌ناپذیر بروز پیدا می‌کنند.

سن سیرو جدید بدیهی‌ترین مثال است. قبل از برنامه‌ریزی برای ساخت، بحث‌ها و هزینه‌های زیادی از سوی هر دو تیم میلانی صورت پذیرفت اما هنوز هم به نظر نمی‌رسد که به این زودی ساخت ورزشگاه آغاز شود.

ورزشگاه سن سیرو جدید
ورزشگاه سن سیرو جدید

تقلید از الگوی لیگ برتر انگلیس

ورود پول از خارج به فوتبال انگلیس، یکی از اصلی‌ترین دلایل توسعه لیگ برتر به چیزی بود که ما امروز آن را می‌شناسیم. قدرتمندترین‌ باشگاه‌های انگلیسی بدست مالکان ثروتمندی از تمام دنیا افتادند که همین افراد چشم‌انداز جدیدی برای لیگ تعریف کردند. فوتبال ایتالیا هم در یکی دو دهه گذشته تلاش کرد از همین خط فکری تبعیت کند.

بیشتر بخوانید:  طیب نیا جانشین ساکت می شود؟

در حال حاضر تعداد زیادی از باشگاه‌های سری b و سری C فوتبال ایتالیا توسط مالکان خارجی اداره می‌شوند. از سوی دیگر سرمایه‌گذاری در سری آ و بر روی باشگاه‌های ارزان قیمت و با پتانسیل لیگ، تبلیغ می‌شود. با این حال بروکراسی‌های اداری مانع از این می‌شود که مالکان جدید ایده‌های خود را به فوتبال ایتالیا بیاورند و ورزشگاه‌های جدید در این کشور ساخته شود.

ارسال دیدگاه

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.